Şanghay’dan Xiamen’e Yılbaşı Kaçamağı

Sevgili eşim Müge’nin Şangay Rehberi’ne olan katkıları bitmek bilmiyor, maşallah diyelim öncelikle 🙂 Kendisi bu sefer de 2015 sonu ile 2016 başını kapsayan minik Xiamen tatilimiz ile ilgili bir yazı kaleme aldı.. Üç gecelik bu kısa yolculuğun detaylarını Müge’nin kaleminden aşağıda okuyabilirsiniz.. Kendisine teşekkürlerimi bizzat ileteceğim 🙂 Bu arada Müge’nin Not Defteri‘ne de göz atmayı unutmayın.. Bir çok faydalı yazı sizi bekliyor 🙂

Yaklaşık 8 senedir Şangay’da yaşamamıza rağmen Çin içinde çok bir yer gezdiğimiz söylenemez. Sanırım biraz tembellik, biraz plansızlık biraz da nasıl olsa Türkiye’den arkadaş eş, dost gelir beraber gideriz fikrinden dolayı Çin içi gezilerimiz bir şekilde ötelenmiş oldu. Xiamen epey zamandır özellikle yazın gidip deniz ve sahilin tadını çıkarmak istediğimiz bir şehirdi. Kısmet 2016’ya girdiğimiz yeni yıla geldi. Başka bir Asya ülkesine ya da Avrupa’ya plan yapma fırsatı bulamadığımızdan bari bu fıırsatı Xiamen için kullanalım dedik. Yalnız hatırlatalım Çin tatillerinde lokal turistin her yerde olduğunu unutmayın 😐

Neyse, sabah çok erken saatte Hongqiao’dan kalkan uçak ile yaklaşık iki saatlik bir yolculuk sonrası Xiamen’deydik. Bu arada Şangay’daki Hongqiao Havaalanı Terminal 2’nin epeyce geliştiğini de söylemeden geçemeyeceğim. Öyle ki, artık içerde sadece Starbucks değil, Wagas da bulunmakta. Eğer Japon mutfağı derseniz, farklı gate yanlarında sushi yiyebileceğiniz küçük büfeler de var. Hoş sabah erken saatte açık değiller ama öğle ya da akşam uçuşları için düşünülebilir.

Uçak yolculuğumuz sonrasında bavul alma işimizi kısa bir sürede halledip taksi ile otelin yolunu tuttuk. İlk Le Meridien Hotel tecrübemiz Xiamen’e kısmetmiş. Ben açıkçası iç dizaynını hiç ama hiç sevemedim. Odaların bulunduğu koridorlar çok karanlık. Asansör içi acayip loş. Büyük bir otel olmasına karşın lobi dışında hiç bir yer ferahlık hissi uyandırmıyor. Neyseki otelde çok fazla vakit geçirmedik. Onun dışında servis ve çalışanların yardımseverliği ve güleryüzlülüğü gayet iyiydi.

Otele yerleştikten sonra ilk durağımız Zhongshan Caddesi oldu. Xiamen’in İstiklal caddesi olan, arabaların giriş yapamadığı , sağlı sollu mağazaların bulunduğu ünlü caddenin batı tarafı sizi denize bağlayacak. Hatta bu yol sonunda Gulanyu Adası’na giden vapur iskelesine de ulaşabilirsiniz. (buradan kalkan vapurlar sadece akşam 5’ten sonra halka açık) Yaklaşık 200 mağazayı içinde bulunduran cadde yemek opsiyonu olarak bizlere pek bir şey sunmuyor 🙁

Ama yok ille lokal Çin lezzetleri denemek istiyorsanız, buradaki yeme içme opsiyonlarını deneyebilirsiniz. Biz bu caddeden çıkıp sahilin sol tarafında kalan bölümde (Indigo Oteli’nin çok yakınında) Starbucks, Kota’s Kitchen ve Brotzeit’ı bulduk. Bu arada Starbucks ve Kota’s Kitchen’ın manzaraları epeyce güzel. Bir kahve ya da yemek molası için tavsiye ederiz. Biz burada yemeğimizi yedikten sonra otele dönerek Yeni Yıl’a girmeden önce 2015’in son sporunu Otel Gym’inde yaptık. Yazının devamı için tıklayın…


Şanghay’dan Boracay’a Başka Türlü Bir Şey (2)

Boracay seyahatimizle ilgili yazıyı biraz uzun yazdığım için iki bölümde yayınlamaya karar verdim.. İlk bölümü sabredip sonuna kadar okuyanlar bileceklerdir, en heyecanlı yerinde bırakmıştım 🙂 Bıraktığım yerden devam ediyorum.. 

Baktım ikinci günün sonunda hala kendimi tam olarak iyileşmiş hissetmiyorum, doktorun B planına geçmeye karar verdim ve akşam yatmadan attım antibiyotiği ağzıma.. Antibiyotikten midir, yoksa zaten gribin doğasından mıdır bilemiyorum bir sonraki gün çok daha iyi hissediyordum kendimi.. Üç gün almam gereken ilaç beni daha ilk günden iyileştirmişti sağolsun.. Ama ben tabii diğer günlerde de almaya devam ettim n’olu n’olmaz diye..

Velhasıl üçüncü günümüz, yani Pazartesi günü itibariyle ben sağlığıma kavuşmuştum, Boracay ise güneşe kavuşmuştu.. O gün gerçekten de mükemmel bir hava vardı, bol bol güneşlendik, bol bol fotoğraf çektik, fotoğrafları sosyal medyada kullanarak bol bol arkadaşlarımızı imrendirdik 🙂 Bu arada ilk iki gün ayaklarımızı sokmakla yetindiğimiz denize de üçüncü gün itibariyle girmeye başladık.. Suyun biraz serin olduğunu eklemem gerekir ama klasik kural burada da geçerliydi, bir kere daldıktan sonrasında sorun kalmıyor 🙂 Bu arada Boracay’ın asıl yaz mevsiminin Mart-Nisan aylarında yaşandığını öğrendi Müge otel görevlilerinden, muhtemelen bu aylarda daha yakıcı bir güneş ve daha sıcak deniz suyu ile karşılaşmak olası.. Tatil planı yaparken aklınızda bulunsun 🙂

Pazartesi gününden adadaki son günümüz olan Cuma gününe kadar olan zaman aslında birbirine çok benzer geçti.. Tamamen tembellik üzerine kurulmuş beş gün yaşadık.. Bu arada yapılabilecek olan aktivitelerle ilgili fiyatla aldık fakat tembelliği bırakıp da hiçbirini yapamadık 🙂 Tripadvisor’da bir numara olan Ariels Point için kişi başı 1600RMB ödemeniz gerekiyormuş mesela.. Eğer kısa bir bot yolculuğu sonrasında ulaşacağınız bir adada bulunan kayalıklardan, 5-10-15 metrelik yüksekliklerden size denize atlama şansı veren bir aktivite ilginizi çekiyorsa Ariel’s Point tam size göre.. Alternatif olarak, daha az adrenalin içeren mavi yelkenli turları için ise 2 kişi için 1500PHP fiyat aldık.. Adanın etrafında, veya rüzgar durumuna göre tek bir yakasında yapacağınız 2-3 saatlik bu turda bir kaç yerden durum şnorkel molası da verebiliyorsunuz..

Akşamlarımız ise adadaki hemen herkesin yaptığı gibi D-Mall’da geçti.. Yaptığımız bir kaç denemeden sonra tadı en çok  hoşumuza giden restoran Yunan restoranı Cyma oldu, keşfettikten sonra hemen her akşam orada yemek yedik.. Alternatiflerinin çok olmasına rağmen ne zaman gitsek dolu olan bu restoran bana aslında bu adada iyi işletilen bir Türk restoranının da epeyce ilgi çekebileceğini düşündürdü.. Restoran konusunda yatırım yapmak isteyen vatandaşlarımıza duyrulur.. Bu işe girip de başarılı olan olursa bi Boracay tatili hediye eder artık bana 🙂

Bu arada seyahatimizin asıl bombası yazının başlığında da belirttiğim gibi Başka Türlü Bir Şey oldu 🙂 Bilmeyenler için kısaca tanıtmam gerekirse “Başka Türlü Bir Şey” adı altında dünyayı gezen İsmail ve Özcan’dan bahsediyorum.. Bu aralar İsmail Japonya’da Özcan ise Türkiye’de ikamet ediyor.. Ne var ki tam bizim Boracay seyahatinin bir hafta öncesinde Özcan’ın Çin’e bir iş seyahati çıktı.. Twitter’dan yaptığımız yazışmalarda toplantılar sonrası 3-4 gün boş vakti olduğunu söyledi ama kesin bir planı yoktu.. Tabii ki hemen kafasına girdim ve onu Boracay’a davet ettim, sonuçta dünya turu esnasında görmedikleri bir yerdi, gayet mantıklı bir teklifti ve Özcan da sağolsun beni kırmadı 🙂

Çarşamba sabahı erkenden Çin’den yola çıkan Özcan, Chengdu-Hong Kong-Manila-Kalibo-Boracay istikametinde ilerledi ve gecenin 11’inde bizimle D-Mall sahildeki barlardan birinde buluştu! Şanghay’da yaşayan biz, İstanbul’da yaşayan Özcan ile Filipinler’in Boracay adasında buluşmayı başarmıştık 🙂 Sarılma, hoşgeldin, beşgittin faslından sonra canlı müzik de çalan bu mekanda koyu bir muhabbete dalmıştık bile.. Bir süre sonra Özcan’ın yol yorgunluğu başgösterdiği için geceyi çok fazla uzatmadan otellerin yolunu tuttuk.. Yazının devamı için tıklayın…


Şanghay’dan Boracay’a Başka Türlü Bir Şey (1)

Mayıs 2012’den beri, yani neredeyse iki seneye yakın bir zamandır deniz-güneş-plaj içeren, yani bizim için aslında tembelliği konu alan bir tatil yapmamıştık.. 2013 senesinin sonuna doğru artık bu konuda bir adım atmamız gerektiğini düşündük ve araştırmalara başladık.. Sonuç olarak daha önce pek çok arkadaşımız tarafından da bize önerilmiş olan Filipinler’in ünlü adası Boracay’da karar kıldık.. İlk önce Çin Yeni Yılı haftasındaki ulusal tatilden faydalanıp gitmeyi düşündük.. Ne var ki tatil kararını biraz geç verdiğimiz için olsa gerek, karşılaştığımız fiyatlar bizi biraz ürküttü 🙂 Daha sonra, “neden Çin Yeni Yılı’nın hemen öncesinde gitmiyoruz ki” dedik kendi kendimize ve Ocak ortası için uçak ve otel araştırmalarına başladık..

Uçuş tercihimizi hem fiyat olarak hem de zaman ve lokasyon olarak en uygun seçenek olan Cebu Pacific Air’den yana kullandık.. Şöyle açıklayayım bu tercihimizi: Öncelikle Cebu Pacific Havayolları “low-cost” veya “budget” diye adlandırılan, bizim Pegasus’a benzetebileceğimiz şekilde çalışan bir şirket.. Biletlerin baz fiyatları oldukça düşük, bu fiyata sizin isteklerinize göre eklemeler yapılıyor.. Misal, 10kg’lık bir bagajım olacak derseniz fiyat birazcık artıyor.. Yemek yemek istiyorum derseniz biraz daha artıyor.. Acil çıkışta oturmak istiyorum derseniz biraz daha.. Ha bunların hiçbirini demezseniz, yani 6-7 kg’lık sırt çantamla, normal koltukta ve yemek yemeden uçarım diyorsanız biletiniz epeyce uygun fiyata gelecektir..

Zaman olarak bakınca Cebu Pacific’in gece 00:30 daki uçuşu bize epey mantıklı geldi.. Gece 04:00 gibi Manila’ya inip, bavulu alıp, transfer masasında gerekli işlemleri yaptıktan sonra saat 6:30da kalkıp Caticlan Havaalanı’na gidecek olan pırpırlı uçağa bindikten sonra detayları aşağıda anlatacağım şekilde sabah 09:00 gibi otelinize varıyorsunuz ve o andan itibaren denizin keyfini çıkarmaya başlayabilirsiniz.. Caticlan Havaalanı dışında bir diğer alternatif olan Kalibo Havaalanı’na giden bir uçuş tercih ederseniz, bu size yaklaşık 2 saatlik ekstra bir minibüs yolculuğuna mal olacaktır.. Bu nedenle biz Cebu Pacific Air’in Şanghay-Manila-Caticlan uçuşlarını tercih ettik ve verdiğimiz karardan ötürü kendimizle gurur duyduk 🙂

Otel olarak seçimimizi ise Sea Wind Resort adlı otelden yana kullandık.. Boracay’ın ünlü batı sahili üç bölüme ayrılıyor.. En kuzeyde 1 no’lu istasyon (Station-1), orta kısımda 2 no’lu istasyon (Station-3) ve en güneydeki kısım 3 no’lu istasyon (Station-3). Bizim seçtiğimiz otel Station-1’de yer alıyor, yani kumun en güzel, kumsalın en geniş olduğu yerde.. Barların, restoranların olduğu, kumsalın biraz daha küçüldüğü Station 2’ye ise yaklaşık 10-15 dakikalık yürüme mesafesindeydi otelimiz.. Sahilden keyifli bir yürüyüşle ulaşabildiğimiz için bir sorun teşkil etmedi bu durum.. Alternatif olarak “Tricycle” denilen lokal ulaşım araçları da sizi merkeze götürebiliyor.. Lokasyon bazında baktığımızda Sea Wind Resort’un mükemmel bir konuma sahip olduğunu söyleyebiliriz sonuç olarak..

Gelelim Boracay gezi notlarımıza.. Yok vazgeçtim, daha gelmeyelim, biraz öncesinden bahsedeyim 🙂 Cuma gecesi gerçekleşecek olan uçuşumuzun öncesinde Çarşamba günü gibi bende bir öksürük hasıl oldu.. Perşembe günü biraz daha artınce dedim işe gitmeyeyim, evde dinleneyim, ilaçsız atlatayım.. Perşembe akşamı itibariyle bir de hafiften ateş başlayınca dedik eyvah! Hasta hasta tatile çıkmak istemediğimiz için Perşembe akşam hastaneye yollandık ve şansımıza Filipinli bir doktora denk geldik.. Doktora kısaca dedim ki, “yarın uçuşumuz var, 24 saat içerisinde beni iyi et, Boracay’ın keyfini çıkarayım, antibiyotik, iğne, serum, ne istersen ver, rica ediyorum”.. Dedim demesine ama doktor pek oralı olmadı.. Öyle hemen antibiyotik veremeyiz dedi, bi izleyelim bakalım 2-3 gün dedi.. Bir de üstüne Boracay’a gidiyorsunuz ne güzel, imreniyorum size dedi.. Neyse ama, her ihtimale karşı kullanmamız için bir kaç ilaç da yazıp verdi sağolsun..

Cuma da işe gitmeyip dinlendim, bir haftalık tatil öncesi iki gün de evde yattım yani 🙂 Doktorun sözünü dinleyip antibiyotiğe başlamadık, ateş için ise Fenbid adı verilen hapı kullandık, kesinlikle tavsiye ederim.. Velhasıl Cuma gecesi yola çıkarken ben biraz nanemolla idim, Müge ise sağlıklı ama benim yüzümden biraz tedirgindi.. Şimdi annem bu satırları okurken o da tedirgin olacak gerçi ama hikaye mutlu sonla bittiği için rahat bir şekilde anlatabiliyorum 🙂 Bu arada hafiften burnum da akmaya başlamıştı, onu da ekleyeyim.. Yukarıda bahsettiğim Cebu Pacific’in 00:30 uçağıyla Manila’ya doğru hareket ettik.. Sabaha karşı Manila’ya vardık, pasaport kontrol sonrası bavulumuzu alıp transfer masasına bıraktık.. Orada bize ikinci uçuşumuzun biletlerini de verdiler ve ilgili kapıya doğru yönlendirdiler..

Sabah 06:30da Manila’dan kalkan pırpırlı uçağımız bizi Boracay’a en yakın havaalanı olan Caticlan’a bir saat içerisinde getirdi.. Minik bir havaalanı olduğu için hemen bavullarımızı aldık.. Bu sırada kullanacağımız para biriminden de bahsedeyim.. Filipinlerin para birimi Peso, kısaltması olan PHP’yi kullanacağım yazının ilerleyen kısımlarında.. 1 Amerikan Doları yaklaşık 45 Peso’ya denk geliyor.. 1 RMB ise 7.5 PHP. Peki ya Türk Liramız? 1 TL yaklaşık 20 PHP’ye denk geliyor.. Ben fiyatlardan bahsederken PHP kullanacağım için siz bu kurları kullanarak kafanızda istediğiniz birime göre bir bütçe çıkarabilirsiniz 🙂 Paranızı Manila’da havaalanında bozdurabileceğiniz gibi, Boracay’da da bir çok yerde dövizi PHP’ye çevirme imkanınız var..  Kurlar hemen her yerde aynı, veya birbirine çok yakın.. Bu durum ürün fiyatlarında da geçerli.. Turist bulmuşken kazıklayalım durumunu çok yaşamıyorsunuz yani..

Bavulları alıp tam dışarı çıkacakken sarı t-shirt’lü bir eleman bize yanaştı, Yazının devamı için tıklayın…


Şanghay Metrosu’nda Bilet Almak

Şanghay metrosu bugüne kadar kullandığım en kullanışlı şehir metrosu diyebilirim sanırım.. Gerek kenti bir örümcek ağı gibi sarıyor oluşu, gerek fiyatların uygunluğu, sizi özellikle trafiğin yoğun olduğu zamanlarda istediğiniz yere hızlı bir şekilde ulaştırıyor. Sanırım şöyle söyleyebilirim; Şanghay’da metro ile ulaşamayacağınız bir yer yok gibi..

Şanghay’da kısa süreli bulunacaklar, metroyu kullanırken tek seferlik bilet almayı tercih ediyorlar genelde.. Bu durumda da ilk bilet alma maceraları biraz uzun sürebiliyor 🙂 Bu yazıda Şanghay metrosunu kullanırken tek seferlik bileti nasıl alabileceğinizi adım adım fotoğraflarla anlatmaya çalışacağım. Bu arada yazının fikrini veren ve fotoğrafların sahibi olan  sevgili Murat arkadaşımın eşi  ve aynı zamanda Doğu İncisi web sitesinin sahibi Burcu’ya da teşekkürlerimi sunmak isterim..

Öncelikle dil seçimi yaparak başlıyoruz bilet alma işlemine.. Bilet makinelerinden Çince ve İngilizce olarak iki dilde bilet alabiliyorsunuz.. Dokunmatik ekranın sağ üst köşesindeki “English” yazan düğmeye dokunarak ekran dilini İngilizceye çeviriyoruz..

Adım-1

Bir sonraki yapacağımız işlem, gideceğimiz durağı seçmek.. Bunun için önce hat seçimi yapmamız gerekiyor.. Gideceğiniz metro istasyonu hangi hattın üzerindeyse, ekranın alt kısmındaki ilgili hattın üzerine tıklıyorsunuz..

Adım-2

Hattımızı seçtikten sonra o hattın üzerindeki duraklar gelecek karşımıza.. Yapmamız gereken gideceğimiz durağı seçmek ve üzerine tıklamak.. Bu arada tıklamak diyorum ama aslında parmağımızla hafif bir dokunmak anlamına geliyor bu 🙂

Adım-3

Seçtiğiniz durağa göre sistem bilet fiyatını hesaplıyor ve size bir sonraki ekranda gösteriyor.. Bu ekranda yapmanız gereken almak istediğiniz bilet adetini girmek, birden fazla bilet alacaksanız ekrandaki toplam meblağ da eş zamanlı güncelleniyor..

Adım-4

Son olarak yapmamız gereken şey tabii ki alış-veriş kısmı.. Yani parayı veriyoruz, bileti alıyoruz 🙂 Bazı makineler sadece bozuk para kabul ederken bazıları hem bozuk para hem de kağıt banknotlarla çalışıyor.. İşlem yaptığınız makinenin tipine göre, ilgili meblağın makineye girişini yapıyorsunuz ve biletleriniz (ve gerekiyorsa para üstü) hemen aşağıdaki bölmeye düşüveriyor..

Adım-5 Adım-6

Aldığınız biletlerle turnikeye giriş yaparken sakın ha biletinizi bırakıp gitmeyin.. Tek seferlik biletler yolculuk sonuna kadar sizde kalmalı, gideceğiniz istasyonunuzun turnikesinden bu bileti kullanarak çıkış yapabilirsiniz, zaten çıkış turnikeleri tek seferlik biletleri geri vermiyor 🙂


Şanghay’dan Kamboçya’ya Kültür Turu

Çin’de her sene Nisan ayının başında QingMing adı verilen özel gün nedeniyle bir kaç günlük bir resmi tatil oluyor. Bu tatilde Çinliler aile büyüklerinin mezarlarını ziyaret ediyorlar, onlar için dua ediyorlar, mezarları temizliyorlar. Yabancılar ise bu tatilden faydalanıp genelde yakın bir yerlere kaçmaya çalışıyorlar. Biz de iki yabancı olarak benzer bir arayış içerisine girmiştik bir ay kadar önce 🙂 İlk hedefimiz Japonya idi.. Meşhur kiraz çiçeği festivalinin de (cherry blossom festival) zamanına denk gelmesi nedeniyle böyle bir plan yapmıştık ama uçak biletlerinin fiyatlarını görünce, ve bunun üstüne Japonya’nın pahalı bir ülke olduğunu da hesaba katınca şimdilik bu geziyi erteledik 🙂

Japonya’ya alternatif olarak yapacağımız geziyi ise aslında Müge tasarladı.. Veya şöyle diyelim, o başladı, ben devam ettim 🙂 Şansımıza Müge’nin tam QingMing tatili öncesinde Vietnam ve Kamboçya’yı kapsayan bir iş seyahati vardı.. İlk planımıza göre bu seyahat sonrası Şanghay’a dönecek ve burdan tatil yapacağımız lokasyona doğru yola çıkacaktık.. Ne var ki B planına geçtik, ve aslında Müge için iyi de oldu, böylece fazladan bir seyahatten kurtulmuş oldu.. B planına göre yapılacaklar kısaca şöyleydi: Kamboçyadaki iş seyahati sonrası Müge oradaki kalışını 4 gün kadar uzatacak, cuma akşamı itibariyle ben buradan yola çıkacağım, orada buluşacağız ve gezmeye başlayacağız, sonrasında salı gecesi Şanghay’a döneceğiz..

Bu planı başarıyla uyguladığımızı söylemeliyim.. Bir C planına gerek kalmadı yani 🙂 Kısaca özetlemek gerekirse cuma gecesi Kamboçya’nın başkenti Phnom Penh’te buluştuk, cumartesi gününü şehri gezmeye ayırdık, sonrasında pazar sabahı araba ile Phnom Penh’ten Siem Reap’a doğru yola çıktık.. Uzun sayılabilecek bir yolculuk sonrası pazar öğleden sonra Siem Reap’a vardık.. Pazartesi tam günü tapınakları keşfetmeye ayırdık, salı günü ise yarım günlük bir tur sonrası önce Phnom Penh’e, daha sonra ise aynı gece Şanghay’a geri döndük.. Aslında deniz-kum-güneş üçlüsünü içeren tatilleri seven bir çift olarak bu üçlüden sadece güneşi içeren bu tatilden hoşnut kaldığımızı söyleyebilirim.. Çok farklı yerler gezdik, çok farklı duygular yaşadık bu tatil boyunca.. Gelelim detaylara..

Şanghay’dan 30 Mart Cuma akşamı itibariyle, Şanghay Havayollarının FM833 sayılı Şanghay-Phnom Penh uçağıyla saat 19:30da yola çıktım.. Bu arada havaalanında balayına gitmek için benden 3 saat önce uçağa binmeleri gereken sevgili Ömer-Gizem çiftiyle karşılaştım.. Kendilerinin uçaklarında teknik sorunlar olduğu için epeyce bir beklemek zorunda kaldılar, ben bindiğimde hala bekliyorlardı 🙂 Şanghay Havayolları sağolsun Şanghay’dan Kamboçya’ya her akşam direk uçuyor, böylece aktarma sıkıntısı olmadan yaklaşık 4-4.5 saatte Phnom Penh’e varıyorsunuz.. Herhangi bir sorun yaşamadığım uçuş sonrası Kamboçya saatiyle yaklaşık 22:40ta Phnom Penh’e vardım.. Müge sağolsun otelden araba ayarlamış ve hatta arabayla birlikte havaalanına da gelmişti beni karşılamaya 🙂

Vize konusundan da bahsedeyim kısaca.. Kamboçya bizden vize istiyor öncelikle, ama çok da zorlamıyor 🙂 Vizeyi isterseniz ülkeye girdiğinizde havaalanından, isterseniz yola çıkmadan evvel internet üzerinden alabiliyorsunuz.. Ben, çok afedersiniz, eşşeği sağlam kazığa bağlamayı tercih eden biri olduğum için, ayrıca kuyrukta beklemekten de hoşlanmadığım için internet üzerinden başvurmayı tercih ettim 🙂 Size de aynısını tavsiye ederim, gayet efektif bir şekilde işliyor süreç.. Kamboçya vizesini internet üzerinden almanız için yapmanız gerekenler şöyle: Öncelikle vesikalık bir fotoğrafınızın bilgisayarınızda bulunduğundan emin olun.. Ayrıca 25USD vize ödemesini yapacağınız bir kredi kartınızın da olması gerekiyor.. Bu iki madde ile ilgili sorun yoksa tek yapmanız gereken Kamboçya Dışişleri Bakanlığı’nın e-vize için açtığı internet sitesine girmek, buradaki formu dikkatli bir şekilde doldurmak, resminizi yüklemek, ödemeyi yapmak ve 2-3 gün içerisinde mailinize PDF dosyası olarak gelecek vizeyi beklemek.. Bu vizenin bir kopyasına ihtiyacınız oluyor ama siz gene de n’olur n’olmaz iki çıktı alın 🙂

Phnom Penh’te kalacağımız otel konusunda herhangi bir araştırma yapmamıza gerek kalmamıştı çünkü Müge’nin iş için kaldığı otelde ekstradan iki gece daha kalacaktık.. Otel ismini şehrin kendisinden almış, “Phnom Penh Hotel” olarak geçiyor.. Lokasyonu merkezi sayılabilir ama ben kendim seçmediğim için ve Müge de odada bir kaç böceğe rastladığı için çok memnun kaldığımızı söyleyemeyeceğim.. Ülke şartları düşünüldüğünde çok da şikayetçi olmamak lazım tabii öte yandan.. Velhasıl siz gidecek olursanız öncelikle bir araştırma yapın, baktınız kararsızsınız, o zaman bu oteli seçin 🙂 Otele vardığımızda saat epeyce geç olduğu için ve yarın da önümüzde uzun bir gün olduğu için direk uyumaya karar verdik.. Ne var ki açlığımız bunu engelledi 🙂 Oda servisinden yemek söyledik, [beef burger ve steak sandwich gayet lezzetli ve uygun fiyatlıydı bu arada] yemeğimizi yiyip öyle yattık, ne kadar da sağlıklı öyle değil mi 🙂

Kamboçya’da toplu taşıma gibi bir şey pek olmadığı için size temel olarak iki tane gezme opsiyonu kalıyor: Araba kiralamak veya tuktuk kiralamak.. Tuktuk dediğimiz araçları aslında ben bizim adalardaki faytonlara benzettim.. Boyut olarak minyatür bir fayton düşünün, öndeki atların yerine bir motorsiklet koyun, oldu size tuktuk.. Arkaya 4 kişiye kadar oturabilirsiniz.. Bizim sadece 1 günümüz olduğu için, ve gezilecek de epeyce mekan olduğu için biz araba kiralamayı tercih ettik.. Ben önceden internetten bir araştırma yapmış, Mr. Ben Wee isimli bir şoförün sitesini bulmuş, ve kendisiyle mailleşmiştim.. Hatta kendisiyle cumartesi günü tam günlük bir Phnom Penh turu için 30USD, pazar sabahı ise Phnom Penh’ten Sieam Reap’a gitmek üzere 70USD karşılığı anlaşmıştım.. Ne varki, kendisiyle tanışma fırsatı bulamadık çünkü orada Müge’nin tanıdığı bir şoför ve onun arabasını aynı koşullar altında kiralamaya karar verdik.. Yazının devamı için tıklayın…


Şanghay’dan Pekin’e 3 Günlük Tatil

Çin’e ilk kez gelecek olanlar için en çok ziyaret edilmesi gereken yer sanırım dünyanın 7 harikasından biri olan Çin Seddi’dir. Bu durumda eğer Şanghay’daysanız haliyle Pekin’i, daha doğrusu Beijing’i ziyaret etmeniz gerekecektir. Her ne kadar günlük konuşma dilinde Beijing’i kullansam da yazıda daha aşina olduğumuz Pekin olarak bahsedeceğim Çin’in heybetli başkentinden.. Çin denince insanın aklınıza sadece Çin Seddi gelmiyordur eminim, mesela “Son İmparator” adlı filmi hatırlayanlar filmin içinde geçtiği ünlü Yasak Şehir’i de hatırlayacaklardır (o filmle ilgili genelde çoğun insanın aklında belli bir sahne kalmış gerçi ama olsun 🙂 ).. Velhasıl, eğer buralara geldiyseniz bir şekilde zaman ayırıp Pekin’e de uğramanız elzemdir diyebilirim..

Annem ve babam bizi ziyarete geldiklerinde biz de kendilerine sadece Şanghay’ı değil Pekin’i de göstermek istedik ve minik bir seyahat planı yaptık.. İlk başta haftasonu artı bir gün izin şeklinde planlamıştık ama Müge’nin yoğun seyahat programı ile çakışmasından ötürü planı birazcık değiştirip Pazar-Pazartesi-Salı günlerini kullanmaya karar verdik.. Gerçi şansımıza pazartesi günü burada resmi tatildi, böylece gene 1 gün izin ile kurtarmış olduk 🙂 Bu üç günlük Pekin seyahatinin detaylarını babam kendi sitesinde epey bir resimle de süsleyerek akıcı bir biçimde anlatmıştı aslında ama ben de burada bir özet geçmek istedim..

Önce ulaşım kısmını anlatayım.. Benim görüşüme göre en güzel alternatifi seçtik Şanghay’dan Pekin’e gidiş ve dönüş açısından.. Şöyle ki.. Gidişi pazar sabahı erkenden uçakla yaptık.. Biletlerimizi cTrip’den epey uygun bir fiyata aldık.. Uçak Hongqiao Havaalanı’ndan kalktığı için sabah sabah çok yol gitmemiş olduk.. Uçak zamanında kalktı, indi.. Sonuç olarak nerdeyse öğlen olmadan otele yerleşip şehir turuna başlamıştık bile.. Dönüşü ise trenle yaptık.. Tren tercihimiz ise hızlı trenden yana değil, akşam kalkışlı yataklı trenden yana oldu.. Böylece salı gününü tam olarak kullanmış olduk.. Çin’de uzun bir tren yolculuğunu tecrübe etmiş olduk.. Dört kişilik bir kompartımanı kapatarak kah sohbet edip kah da tıngır mıngır uyuyarak güzel bir gece yolculuğu geçirmiş olduk.. Tren biletlerinin de (soft sleeper dedikleri yataklı kompartıman) promosyonlu uçak biletleri kadar uygun fiyatlı olması da cabası tabii..

Gerek dört kişi oluşumuz, gerek zamanımızın kısıtlı olması, gerek bizimkileri çok fazla yormak istemeyişimiz, tamam itiraf ediyorum, gerek de Müge ve benim biraz rahata düşkün, zora gelemeyen yapıya sahip olmamız  [ 🙂 ] sebebiyle üç günün ilkini şehir merkezinde yürüyüş turu şeklinde geçirip, son iki günde araba kiralamaya karar verdik.. Internette yaptığım araştırmalar sonucu bulduğum John isimli elemana websitesi aracılığıyla ulaşıp iki gün için rezervasyon yaptırmak istedim ama biraz geç kalmıştım.. Ama John sağolsun arkadaşı Sun’ı bize ayarladı. Sun Qian isimli bu şoför arkadaşın arabası gayet temizdi, kendisi de gerek sürücülüğü gerek güleryüzü ve güvenilirliği bakımından bizden tam not aldı..

Otele gelecek olursak, otel seçimindeki temel kriterimiz lokasyondu.. Ne kadar merkezi bir otelde kalırsak o kadar iyi olur diye düşünüyorduk.. Bu bağlamda gene cTrip üzerinden “Hotel Novotel Beijing Xin Qiao”da karar kıldık.. Bu arada cTrip üzerinden otel ve uçak rezervasyonunu paket halinde yaptırdığınızda ekstra indirim alıyorsunuz, ki biz de bu indirimden faydalandık.. Yalnız yanlışlıkla oteli 2 gece yerine 1 gece rezervasyon yaptırmışım, bu nedenle ikinci geceyi promosyonsuz fiyattan ödemek durumunda kaldık, bu da bana ders olsun 🙂 Otelin lokasyonu da kendisi de gayet iyiydi, memnun kaldığımızı söyleyebilirim.. Yalnız bir de sonradan  “Hotel Novotel Beijing Peace” adlı oteli keşfettim, oraya da bi bakmanızı öneririm, oranın lokasyonu biraz daha iyi gibiydi sanki.. Velhasıl bu iki otelden biri işinizi görecektir..

Gelelim gezi programımıza.. İlk gün otele yerleştikten sonra başladık yürümeye.. Önce Tian’anmen Meydanı’na (Tian’anmen Square) ardından Yasak Şehir’e (Forbidden City) yöneldik.. Zaten bu iki yapıyı tam anlamıyla gezmek hem tüm gününüzü alıyor hem de bacaklarınızı epeyce yoruyor.. İkinci gün sabah erkenden Çin Seddi (Great Wall of China) ile başladık turumuza.. Sonrasında Ming Mezarları’nı (Ming Dynasty Tombs) ziyaret ettik.. Sonrasında Pekin Hayvanat Bahçesi’nde pandaları ziyaret ettik.. Otele dönmeden evvel bir de ünlü Kuş Yuvası’na (Bird Nest) yani Pekin Olimpiyat Stadı’na uzaktan bir göz attık.. Son gün ise önce Cennet Tapınağı’nı (Temple of Heaven) sonra Yazlık Saray’ı (Summer Palace) en son olarak da tarihi Niujie Camii’ni gezerek turumuzu noktaladık..


Şanghay’dan Bizimkiler Geçti..

Blogu biraz boşlayınca insan resmen tembelliğe alışıveriyormuş, onu anladım.. Son bir aydır tüm Şangay yazılarını babama bıraktığım için resmen yazı yazmayı unutmuşum 🙂 Şimdi bizimkiler Türkiye’ye döndü ve ben Şanghay Rehberi’nin güncellenmesini bekleyen milyonlarca insanın beklentilerini boşa çıkarmamalıyım sanırım 🙂 Öncelikle son bir ay içerisinde bizimkilerin neler yaptığını özetlemek istiyorum.. Böylece buraya ailesini, arkadaşlarını vs. getirmeyi planlayanlar varsa onlara da fikir verecektir bizim ailemizin burada yaptıkları.. Şunu da belirtmek lazım ki, Müge ve ben çalışıyor olduğumuzdan, 1-2 gün aldığımız izinler dışında hafta içi gündüzleri bizimkilere pek eşlik edemedik.. Tüm gezdikleri gördükleri yerleri, ellerinde harita ve sabahları bizden aldıkları mini-tarifler sonucunda, çok minik bir İngilizce ve sıfır Çince ile bulmayı, içeri girmeyi başarmışlardır.. Kendileri ile ne kadar gurur duysak az 🙂

Şanghay’dan Bizimkiler Geçti..

Şanghay’a geldikleri ilk gece, uzun yolculuğun yorgunluğunun da atlatılmasına yardımcı olur diye hep beraber ayak masajına gittik..  Hemen sonrasındaki günün akşamında ise hedefimiz hep beraber bir Bund yürüyüşüydü..

Sonraki hafta bir gün, kendi başlarına epeyce bir yol katedip önce Tekstil Fuarı‘nı ziyaret ettiler, sonra da ona yakında bulunan Metro Süpermarket’ten alışveriş yaptılar..

Başka bir gün, önce sabahtan beraberce karakola gidip kayıtlarını yaptırdık, sonra ise Jade Buddha Temple‘da onları bıraktım, onlar tapınağı gezdiler, sonra ona yakın mesafede bulunan camiiyi bulup onu da gezdikten sonra eve döndüler.. Aynı camiide bir sonraki gün babamla beraber bayram namazı tecrübesini de yaşadık..

Şanghay’dan Bizimkiler Geçti..

Bir başka günlerini People Square ve yakınında bulunan müzeleri gezmeye ayırdılar, farklı bir günü ise Yuyuan Garden ziyaretine.. Giderken yaya, dönerken metro veya tam tersi gibi farklı yollardan gidip gelerek bu sırada Şangay yol bilgilerini de artırmış oldular..

Haftasonlarından birinin cumartesisini TV Kulesi ve sonrasında Hooters’da akşam yemeğine, pazarını ise karnaval ve Expo Çin Pavyonu gezisine ayırdık hep beraber.. Müge iş gezisinde olduğu için bize eşlik edemedi maalesef.. Oysaki Hooters’ı o da çok sever 🙂

Daha sonraki hafta bir gün öğle yemeği için bizim şirketin o tarafa geldiler, beraberce bir salaş esnaf lokantasında Hint yemeği yedik ve sonrasında yürüyerek Zhongshan Park‘ı bulup orayı gezdiler..

Bu arada yemek demişken, buradaki Uygur lokantalarının bizimkilerin favori mekanı haline geldiğini de söylemeliyim.. Geçen gelişlerinde favori restoranları McDonalds idi ama artık o tahtta Uygur restoranları oturuyor 🙂

Şanghay’dan Bizimkiler Geçti..

Tabii ki Şanghay’a gelip de Fake Market’e uğramamak olmazdı.. Gerek kendi başlarına (bakıcı olarak) gerekse bizimle beraber (alıcı olarak -Mügenin pazarlık yetenekleri sağolsun-) bir kaç defa Nanjing Road üzerindeki Fake Market‘e de uğramayı ihmal etmediler..

Güzel başlayan, stresli devam eden, mutlu ve huzurlu bir şekilde sürerken sırılsıklam sona eren bir günü ise önce Bilim&Teknoloji Müzesi‘ne, daha sonra ise Century Park‘a ayırdılar..

Bir sonraki haftasonunu ise bu sefer Mügenin de katılımı ve ekstra aldığımız izinle birlikte 3 günlük bir Beijing ziyaretine ayırdık.. Burada üç gün içerisinde görülebilecek hemen her yeri görmeye çalıştık.. Örnek vermek gerekirse, Tiananmen Square, Forbidden City, Wangfujing Street, tabiiki Çin Seddi, Ming Tombs, Beijing Hayvanat Bahçesi, Temple of Heaven, Olimpiyat Stadı ve Watercube, Summer Palace, Niujie Camii gibi turistik yerleri bazısını kısa bazısını uzun soluklu olmak üzere gezdik gördük.. Gidişi uçakla dönüşü ise -yataklı kompartmanda- trenle tecrübe ettiğimizi de belirteyim..

Şanghay’dan Bizimkiler Geçti..

Pekin dönüşü hafta içi biraz dinlenmenin ardından bizimkiler  bir günlerini Fuxing Park‘a, bir günlerini ise Şanghay Hayvanat Bahçesi‘ne ayırdılar.. Son haftasonlarının pazar gününü ise (Müge gene iş seyahatindeydi) Şanghaylı dostumuz Mr. Hu ve ikizleriyle beraber (onun eşi de iş nedeniyle katılamadı bize) Xitang isimli suşehrine ayırdık ve güzel bir gün geçirdik..

Bu arada aynı zamanlarda iş için buraya gelen sevgili kuzenimiz Egemen ve arkadaşı Hüseyin’i de alarak bir akşamı Hongmei Lu’da geçirdiğimizi de eklemeliyim.. Babam ve Egemen herhalde bir gün Çin’de beraber yemek yiyeceklerini 40 yıl düşünseler akıl edemezlerdi 🙂

Velhasıl sayılı günler çabuk geçti ve bizimkilerin de dönüş zamanı geldi.. Son akşamlarında kapanışı Era Akrobasi Gösterisi ile yapmalarını sağladım ve pek de pişman olmadılar 🙂 Geçtiğimiz hafta itibariyle -yanlarına Türkiye’de işi olan Mügeyi de alarak- Şanghay’dan ayrıldılar ve beni yaban ellerde yapayalnız bıraktılar 🙂

Not: Babam kendi sitesine Çin seyahatleri ile ilgili yeni yazılarını ekledikçe ben de bu yazıda ilgili yerlere link vermeye devam edeceğim.. Misal, gelecek hafta içerisinde Beijing yazılarının siteye eklenmiş olacağını düşünüyorum.. İlgilenenlere duyurulur 🙂

Not2: Linkler güncellendi 🙂